«
«
اثرگذاری بر قوانین سیاست‌های ملی و منطقه‌ای
اثرگذاری بر قوانین سیاست‌های ملی و منطقه‌ای

یکی از مهمترین روش‌های حفاظت از طبیعت به طور کلی و حیات‌وحش به طور ویژه قوانینی است که حافظ این میراث باشد. خوشبختانه ماده ۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حفظ محیط زیست و حق نسل‌های آینده به آن را به گونه‌ای آشکار و بی‌ابهام تصریح کرده است. بسیاری از قوانین مصوب گذشته نیز در راستای کمک به حفظ محیط زیست قرار دارند. اما هنوز نیاز به وضع قوانین بیشتر و مناسب‌تر با توجه به تغییرات صورت گرفته در عرصه‌های طبیعی ایران می‌رود و، مهمتر از آن، باید مراقب بود تا قوانین و مصوباتی که آسیب جدی به محیط زیست کشور وارد می‌کند تصویب نشود.
موسسه حیات وحش میراث پارسیان در این زمینه خود را متحد متولی اصلی حفاظت از محیط زیست کشور، یعنی سازمان حفاظت محیط‌زیست، می‌داند و در کنار دیگر تشکل‌های محیط زیستی همواره تلاش دارد با اطلاع رسانی و ارائه گزارش‌های علمی به مسئولان کشور و نمایندگان مجلس در راه وضع قوانین مناسب و جلوگیری از تصویب قوانینی که در تعارض با اعتلای محیط زیست قرار می‌گیرد بیشترین تاثیرگذاری را داشته باشد.
همچنین می‌کوشیم با مشاوره‌دادن و اطلاع رسانی به تصمیم‌گیران در سطوح منطقه‌ای و ملی بر سیاستگذاری‌ها اثر گذاریم و اهمیت توسعه‌ی پایدار را مدام گوشزد کنیم. تجربه‌ی توسعه‌ی ناپایدار در شمار زیادی از کشورهای جهان، چه توسعه یافته و چه درحال‌توسعه، به گونه‌ای آشکار نشان داده است که نمی‌توان به بهانه‌ی توسعه‌ی صنعتی، کشاورزی، دامداری، یا زیربنایی، روش‌های ناپایدار را به کار گرفت و به ازای سود آنی یا افزایش تولید در یک برهه کوتاه زمانی منابع طبیعی کشور را از وضعیت تجدید‌پذیر خارج ساخت و به نابودی کشاند. این‌گونه الگوهای ناپایدار از توسعه در واقع دست‌اندازی به حقوق نسل‌های آینده‌ی این سرزمین خواهد بود و منابعی را که می‌توان، در صورت بهره‌برداری درست، همواره به عنوان منابعی تجدیدپذیر حفظ کرد در یک زمان کوتاه و در طول عمر یک نسل به کل از میان برد.

Share This: