«
«
همکاری با اجتماعات محلی
همکاری با اجتماعات محلی

در اندیشه امروزی حفاظت سیاست قدیمی “جریمه و حصار” دیگر کارایی لازم را ندارد. در عوض، تاکید اصلی بر ذینفع کردن و مشارکت اجتماعات محلی در امر حفاظت است. ما در موسسه حیات وحش میراث پارسیان با پیروی از این روش می‌کوشیم تا ساکنان روستاهای داخل یا مجاور زیستگاه‌های طبیعی را در برنامه‌های حفاظتی خود سهیم سازیم و آنان را به شریکان قابل اعتماد خود تبدیل کنیم و در نهایت رسالت اصلی حفاظت را به آنان به عنوان حافظان مستقیم منابع طبیعی محول کنیم. تجربه‌های موفق پروژه‌های اجتماع-بنیاد حفاظتی در بسیاری از مناطق جهان و ایران ما را برآن داشته است تا این راهبرد را در اولویت هرگونه فعالیت حفاظتی خود قرار دهیم. بخش عمده تخریب زیستگاه‌های طبیعی در اثر فعالیت‌های انسانی مردم داخل یا مجاور مناطق مذکور صورت می‌گیرد. فعالیت‌هایی مثل زیرکشت بردن زمین‌های منابع طبیعی، گسترش بی‌رویه دامنه چرای دام در مناطق حفاظت‌شده و حتی ورود دام به مناطق امن و پارک‌های ملی، و شکار غیر مجاز نمونه‌هایی از فشارهایی است که جمعیت‌های انسانی بر زیستگاه‌های طبیعی وارد می‌کنند. ما تلاش داریم تا با گسترش آگاهی‌های محیط‌زیستی و مشارکت دادن خود مردم محلی در پروژه‌های حفاظتی و ذینفع کردن آنان در این پروژه‌ها، این گروه از شهروندان را به همکاران جدی فعالیت‌های حفاظتی خود تبدیل کنیم.

Share This: