گور ایرانی

 

نام علمی: Equus hemionus onager

راسته : فرد سمان

خانواده: اسب و الاغ

اطلاعات کلی

عادات: گور روزها فعال است و در مناطق ناامن شبها فعالیت دارد؛ به صورت اجتماعی زندگی می­کنند و نرها معمولا تنها وگاهی با چند ماده و بچه مشاهده می­شوند؛ حس بینایی، شنوایی و بویایی بسیار قوی دارد و می­تواند مسافت­های کوتاه را با سرعت ۶۰ تا ۷۰ کیلومتر بدود؛ برخلاف سایر جانوران مناطق گرم و خشک وابستگی زیادی به آب دارد و برای یافتن منابع آب گاهی حتی تا ۲۰ کیلومتر از محل چرایش فاصله می­گیرد.

 دشمن طبیعی آن پلنگ و احتمالا گرگ است؛ در گذشته­ای نه چندان دور گله­های بزرگ گور در بسیاری از مناطق استپی و بیابانی کشور مشاهده می­شد اما به سبب شکار بی­رویه، از بین بردن زیستگاه گورها برای ایجاد زمین کشاورزی، اشغال آبشخورها، چرای بی­رویه دام تعداد آنها بسیار کم شده است و به شدت در معرض نابودی قرار دارد.مدت بارداری حدود یک سال است و یک بچه به دنیا می­آورد؛ در طبیعت ماده­ها معمولا هر دوسال یکبار و گاهی همه سال بچه می­زاید.

غذا: از گیاهان مرتعی تغذیه میکندو وابستگی شدیدی به آب دارد.

زیستگاه: دشت­ها، تپه ماهورهای کوتاه، درمنه زارها، تاغ زارها، قیچ زارهای بلند واقع در مناطق بیابانی و استپی

 

پراکندگی در ایران 

در حال حاضر تنها در منطقه توران در سمنان، منطقه بهرام گور نیریز فارس و مهریز یزد زندگی می­کنند.

 

پراکندگی در جهان

احتمالا از پاکستان تا افغانستان، شمال و غرب قفقاز، شمال عراق تا ایران

 

رابطه انسان و گونه

گورها از فاصله زیاد نیز وجود انسان را حس می­کنند و به سرعت دور می­شوند و کیلومترها از محل سکونتشان فاصله می­گیرند که این مهاجرت­ها می­تواند بر زندگی آنها تاثیر مرگباری داشته باشد.

Share This: